good-vibhz

Het wiel draait door, ook als jij dat niet meer doet.

Wed, 30 Sep 2026 06:48:41 GMT

Stel je een hamsterwiel voor. Niet het ouderwetse, piepende ding uit een kooitje, maar een moderne versie waar jijzelf in past. Ledverlichting aan de binnenkant. Een app die de dagelijkse rondjes bijhoudt en je een vinkje geeft als je je target hebt gehaald. Een display met een motiverende quote die elke ochtend ververst. "Vandaag word jij de beste versie van jezelf."
Niemand heeft je in dat wiel gezet, maar iedereen doet het en is er aan gewend, dus waarom jij niet? Je bent er zelf ooit zonder erg ingestapt, ergens jaren geleden, en sindsdien draait het door. Het went. Op een gegeven moment vergeet ook jij dat je er ooit ingestapt bent.

Het is maandagochtend. Je collega Remco, de bikkel, draait al drie jaar op dezelfde snelheid. Vraag hem hoe zijn pet er deze week bij staat en hij geeft zichzelf weer een 7, emotioneel is hij altijd groen met een happy smiley. Dus die zit er lekker in. Fenna draait een tandje harder mee in het wiel, ze wil opvallen, carriere maken, heeft ambitie, dus heeft ze wat meer deugdpunten nodig en gebruikt haar 2 minuten in het rijtje van de standup om zichzelf nog even een nieuwe deadline te geven. Niemand vroeg daarom, maar dat valt wel lekker op natuurlijk.
Het wiel heeft namelijk een dashboard, en op dat dashboard bestaat geen knop voor "eerlijk gezegd gaat het niet zo lekker." Er is alleen een schaal van 1 tot 10, en de meeste cijfers daarop zijn stilzwijgend verboden terrein.

Ergens hangt een poster naast het wiel. "Bij ons draait het om Daadkracht. Willen. Kunnen. Doen."
Daaronder, kleiner, nog wat originele kernwaarden: “Verbinding. Groei. Lef”. Niemand kan ze zonder te spieken opnoemen, maar ze hangen er, daar gaat het om. Netjes ingelijst ook trouwens.

Er is ondertussen een coach bij het wiel komen staan. Daan, sinds kort "Energize- en Impact Coach", drie maanden geleden was het gewoon je collega Daan, nu heeft hij een certificaat van een twee-daagse cursus en een nieuwe titel op zijn LinkedIn profiel.
Iedere dinsdag laat hij iedereen even het wiel stilzetten voor een 3 minuten durende breathwork sessie. "Voel je voeten op de vloer." Achttien man met de ogen dicht, terwijl het wiel voor iedereen daarna gewoon weer op volle snelheid doordraait na een inhaalslag te hebben gemaakt.

Even lekker thuiskomen in jezelf.
Afsluitend met een groeps activatie-kreet als energizer. Zo kan ook jij er weer lekker tegenaan. Daan meent het. Dus jij ook.

Het probleem is alleen dat een lichaam dat al maanden op volle toeren draait niet even bijtrekt met een paar minuten stilstand op dinsdag, als de rest van de week het wiel gewoon doordraait.

Bij het wiel hoort ook een administratie, want tegenwoordig hoort dat er nu eenmaal bij. Deze belandt eind van de maand structureel op het stapeltje naasts de ingevulde CO2-rapportage. Waarom precies, dat kan niemand je hardop uitleggen; je ziet het op tv, het staat in de krant, dus dan zal het wel kloppen en belangrijk zijn. Niemand vraagt zich hardop af waarom een gas waar elke plant op aarde van moet groeien, wordt bijgehouden en beprijsd wordt alsof het gif is. Diezelfde omgekeerde logica hangt tegenwoordig ook aan een pak koffie: een trots stickertje dat meldt dat het "bio" of "fairtrade" is, alsof eerlijk en schoon geproduceerd voedsel een premium-extraatje is in plaats van gewoon het uitgangspunt. Maar goed, de toekomstige CO2-taks int zichzelf straks niet. Het wiel draait door.

Iris draait al jaren keurig mee. Op een avond appt ze haar collega’s: "Voel me niet zo lekker, ga een paar dagen thuiswerken."
Een paar weken later: "Toch nog maar even thuis." Een half jaar later staat haar naam niet meer op het rooster.

Niet omdat ze niet meer wilde draaien. Omdat haar lichaam, ergens tussen de derde koffie en het zoveelste "ja hoor, geen probleem," gewoon de aandrijving losliet.

Er verschijnt een nieuw stukje op het intranet . "We nemen het welzijn van onze mensen serieus." Daan plant een extra ademsessie in. Het wiel van de rest draait rustig verder. Het gekke van een wiel is dat je nooit ergens aankomt, hoe hard je ook rent. Het enige wat verandert, is hoe uitgeput je bent als je eraf stapt; vrijwillig, of omdat je lichaam de keuze voor je maakt.

The way out van het wiel zit niet in een app, niet in een reglement en niet in een bijsluiter. Die zit in de simpele, ouderwetse vraag die het makkelijkst wordt vergeten zodra het wiel eenmaal draait: wat heb ík eigenlijk nodig en wat vind ik belangrijk, los van het tempo dat om me heen wordt aangehouden?

Dit is geen oproep om het wiel voorgoed te verlaten. Het is een uitnodiging om er af en toe, heel bewust, even uit te stappen. Niet om te vluchten, maar om je zenuwstelsel de kans te geven te doen waar het allang om vroeg: even niet meedraaien.

Precies daarvoor is de technologie waar wij bij GoodVibhz mee werken bedoeld. Even geen extra target, geen nieuw reglement, geen rapportage die ergens in een la verdwijnt. Gewoon vijftien á twintig minuten waarin je lichaam even naar diepe rust en ontspanning mag zodat het weer kan reguleren en opladen; voordat, zoals bij Iris, het wiel die keuze voor je maakt.

Waarom je beste sessie soms geen langdurig effect heeft— en wat dat met je praktijk doet.

Sun, 13 Sep 2026 13:37:25 GMT

Je kent het scenario. Een cliënt verlaat je praktijk ontspannen, soepeler, met minder pijn. Twee dagen later belt diegene: de klachten zijn terug, bijna alsof de sessie er nooit is geweest. Dat ligt niet aan jouw vakmanschap. Het ligt aan wat er tussen de sessies gebeurt. Een lichaam dat het grootste deel van de week in een verhoogde staat van paraatheid doorbrengt, valt na een goede behandeling vanzelf weer terug in dat patroon — simpelweg omdat het zenuwstelsel geen ander referentiepunt heeft gekregen.

Wat verandert er wanneer je dat referentiepunt wél toevoegt aan je praktijk? Niet als vervanging van wat je al doet, maar als iets ertussenin.

Het probleem dat je waarschijnlijk al kent

Je opent met tien, vijftien minuten waarin je eigenlijk vooral bezig bent het lichaam uit de verdediging te krijgen. Schouders die niet loskomen. Ademhaling die hoog en kort blijft. Een zenuwstelsel dat nog ergens anders is — bij het verkeer hierheen, bij de deadline van morgen, bij de kinderen die opgehaald moeten worden. Pas dáárna begint het werk waar je eigenlijk voor bent opgeleid. Stel dat dat eerste kwartier er al niet meer hoeft te zijn?

Waar wij in het rijtje passen

De technologie waar wij mee werken is geen vervanging voor jouw vak. We zeggen dat niet om beleefd te zijn — het is precies hoe het werkt. Jij kent de anatomie, de trainingsleer, de specifieke klacht van je cliënt. Dat nemen we niet over, en dat willen we ook niet.

Wat deze technologie wel doet: een coherente, ritmische mechanische puls op 7,83 Hz aanbieden die het zenuwstelsel helpt schakelen van sympathische paraatheid naar parasympathische ontvankelijkheid — vóórdat jouw behandeling of training begint. Denk aan het warmdraaien van een motor voordat de monteur eraan begint: elke volgende stap gaat daarna sneller en dieper.

Voor fysiotherapeuten en manueeltherapeuten betekent dit vaak: weefsel dat sneller meewerkt, minder weerstand bij mobilisaties, een cliënt die zich eerder veilig genoeg voelt om echt los te laten.

Voor personal trainers en coaches : een cliënt die met minder residuele spanning aan een sessie begint, wat ruimte geeft voor intensiteit in plaats van eerst tien minuten "erin komen."

Retentie: waarom dit cliënten vaker laat terugkomen

Resultaat dat sneller voelbaar is, is de sterkste reden waarom mensen een abonnement of traject volhouden. Als een cliënt na de eerste paar sessies al merkt dat hij makkelijker ontspant, minder hersteltijd nodig heeft, of met minder pijn de deur uitloopt, is de drempel om de volgende afspraak te maken een stuk lager.

Dat is geen vage belofte — het is een simpel mechanisme. Mensen zetten door met wat werkt. En "werken" voelt voor een cliënt niet als een fysiologisch proces, het voelt als: ik merk verschil.

Pionieren in een thema dat nog maar net begint

Zenuwstelselregulatie is niet nieuw als concept, maar het is relatief nieuw als iets waar de gemiddelde particuliere klant al bewust naar vraagt.
HRV-trackers, ademhalingsapps, aandacht voor het autonome zenuwstelsel in de media — het momentum is er, en het groeit. Praktijken die dit nu al integreren, positioneren zich als vooroplopend in plaats van volgend. Over twee jaar is "zenuwstelselregulatie aanbieden" waarschijnlijk net zo gangbaar als nu een infraroodsauna of een compressietherapie-toestel. Er zit waarde in er nu al mee te werken, niet pas wanneer het gemeengoed is geworden.

En ja, ook de verdienkant. Binnen je praktijk ontstaat er ruimte voor een extra dienst naast je bestaande aanbod — een losse sessie, een toevoeging aan een bestaand traject, of een eigen instapmoment voor nieuwe cliënten. Dat is reëel en het mag genoemd worden. Maar het werkt alleen duurzaam als het in die volgorde staat: eerst de meerwaarde voor de cliënt, dan pas het verdienmodel daaromheen. Andersom werkt het niet — cliënten voelen het feilloos aan wanneer iets wordt aangeboden omdat het moet verkopen, in plaats van omdat het past.

De kern

Je cliënt komt voor jou, voor je vakmanschap, voor het resultaat dat jij levert. Wat wij toevoegen is de voorwaarde waaronder dat resultaat makkelijker beklijft: een zenuwstelsel dat al een stap dichter bij ontvankelijkheid staat voordat jij begint.

Nieuwsgierig of dit in jouw praktijk past? We denken graag vrijblijvend mee.

Catch The Vibhz.

De cijfers van dit jaar liegen niet: ons zenuwstelsel verliest het gevecht

Sun, 13 Sep 2026 12:42:47 GMT

Elke maand checken we wat er speelt rond zenuwstelselregulatie — wat de wetenschap vindt, waar de knelpunten zitten, en wat dat betekent voor mensen die er dagelijks mee te maken hebben. Deze keer geen klein nieuwsfeit, maar een optelsom van cijfers die stuk voor stuk dezelfde kant op wijzen.

Wat er speelt

Het ziekteverzuim door stressgerelateerde klachten is de afgelopen vijf jaar met 36% gestegen. Alleen al in het afgelopen jaar kwam er nog eens 8% bij. Werknemers die door stress uitvallen, zijn gemiddeld 252 dagen niet volledig inzetbaar. Bij een burn-out loopt dat op tot bijna een jaar.

Nog opvallender is dat burn-outklachten onder twintigers en dertigers zijn sinds 2020 verdubbeld. Niet de generatie die je zou verwachten als "zwak" — eerder een generatie die zo lang doorzet dat het zenuwstelsel uiteindelijk letterlijk de noodrem trekt.

En dit is geen typisch Nederlands probleem alleen, of een probleem dat vanzelf overwaait. Het is structureel, het groeit, en het kost individuen gemiddeld driekwart jaar van hun leven om ervan te herstellen.

Wat de wetenschap deze periode liet zien

Onderzoekers van het Universitair Ziekenhuis van Bern publiceerden een grootschalige studie (ruim 4.000 deelnemers, 13.000 persoonsjaren aan data) die liet zien dat afwijkende patronen in de nachtelijke hartslagvariabiliteit samenhangen met een verhoogd risico op zowel beroertes als depressie in de jaren daarna. De onderzoekers zien HRV steeds nadrukkelijker als vroege fysiologische marker — een signaal dat opduikt vóórdat de klassieke symptomen zich aandienen.

Dat is precies waar het probleem zit. De signalen zijn er allang, ruim voordat iemand zich ziekmeldt. Het punt is niet dat we niet kunnen meten wanneer het misgaat. Het punt is dat er tussen "dit meten" en "hier daadwerkelijk iets aan doen" een groot gat zit.

Waarom dit blijft groeien, ondanks alle aandacht

Er wordt meer over gepraat dan ooit. Bedrijfsartsen, HR-afdelingen, media... zelf de wearables die veel mensen tegenwoordig dragen — iedereen heeft het over stress en herstel. Ondertussen stijgen de cijfers gewoon door. De verklaring is minder ingewikkeld dan het lijkt: bewustwording verandert een systeem niet. Je hoofd kan prima beredeneren dat het tijd is om te ontspannen. Je zenuwstelsel luistert daar niet automatisch naar — dat moet het zelf voelen, telkens opnieuw, tot het een gewoonte wordt in plaats van een goed voornemen.

De brug naar wat wij doen

Dit is precies waar Good Vibhz vandaan komt. Niet als vervanging van bedrijfsartsen, therapeuten of gedragsverandering — als de voorwaarde die dat werk makkelijker maakt. Een coherente, ritmische mechanische puls op 7,83 Hz die het lichaam een fysiek, voelbaar signaal geeft om te schakelen van paraatheid naar herstel. Korte sessies. Vijf tot twintig minuten, direct voelbaar, zonder dat iemand er eerst over hoeft na te denken.

Geen medische claim, geen wondermiddel voor cijfers die maatschappelijk zo breed liggen. Wel een concreet instrument dat een reëel gat opvult: het moment waarop kennis over stress wordt omgezet in een lichamelijke ervaring van rust.

Wat dit betekent, per doelgroep

Voor jezelf : als je zelf herkent dat je hoofd allang weet dat je moet ontspannen, maar je lijf het niet doet — dit is een manier om die kloof te overbruggen zonder dat het weer een taak op je lijstje wordt. Vijf tot twintig minuten, geen inspanning, direct voelbaar effect.

Voor je cliënten (behandelaars, coaches, personal trainers): een instrument dat de voorbereidende fase van je sessie verkort of verdiept. Cliënten die met minder residuele spanning bij je binnenkomen, halen meer uit de tijd die je met ze doorbrengt — en komen vaker terug, omdat ze sneller resultaat voelen.

Voor je medewerkers (werkgevers, HR): met stressverzuim dat in vijf jaar met 36% is gestegen en gemiddeld 252 verzuimdagen per geval, is elke structurele interventie die vroeg in het proces ingrijpt de investering waard. Een tastbare, laagdrempelige toevoeging aan je preventiebeleid — niet als vervanging van een gezonde werkcultuur, maar als extra instrument daarbinnen.

Tot slot

De cijfers van dit jaar zijn geen incident. Ze zijn het resultaat van een zenuwstelsel dat structureel geen kans krijgt om terug te schakelen. Wij geloven niet dat één technologie dat oplost. We geloven wel dat een lichaam dat regelmatig een duidelijk, herkenbaar herstelsignaal krijgt, beter bestand is tegen precies het soort structurele overbelasting dat deze cijfers laten zien. En dat zien we ook dagelijks bij de ervaringen van onze klanten .

Nieuwsgierig hoe dit in jouw situatie past — voor jezelf, je cliënten of je team? We denken graag vrijblijvend mee.

Catch The Vibhz.

Vijf studies, één richting: een groeiende wetenschappelijke basis onder 7,83 Hz‑regulatie

Tue, 18 Aug 2026 15:07:04 GMT

Door ervaring w eten we dat de technologie waarmee we werken iets in beweging zet omdat we het dagelijks meten, voelen en zien.

Bij onszelf, bij de mensen die het gebruiken, en in de cijfers vóór en ná. Bijzonder is dat de wetenschap hierin steeds meer lijkt mee te bewegen.

De afgelopen jaren verschenen studies die niet zozeer iets nieuws vertellen, maar juist bevestigen wat we al zagen — nu onder gecontroleerde omstandigheden en gepubliceerd in toonaangevende tijdschriften. Dat delen we graag.

1. De eerste dubbelblinde RCT op 7,83 Hz

In 2022 publiceerden Huang et al. in Nature and Science of Sleep een gerandomiseerde, dubbelblinde studie bij veertig volwassenen met chronische slapeloosheid. De ene groep kreeg een behandeling met een apparaat dat een 7,83 Hz‑veld genereerde; de andere groep kreeg een placebo. Niemand wist wie wat kreeg.

De resultaten waren helder: de 7,83 Hz‑groep sliep sneller in en dieper door, gemeten via polysomnografie — objectieve slaapregistratie in een klinische setting. De placebogroep liet geen verbetering zien.

Slaap is de diepste vorm van parasympathische activiteit die het lichaam kent.

Als deze frequentie die overgang ondersteunt, bevestigt dat precies wat we bij GoodVibhz zien: mensen slapen dieper, ontwaken uitgeruster en voelen herstel.

2. ELF‑velden verlagen sympathische activiteit

In 2024 publiceerden Shinba et al. in Applied Sciences een studie waarin twaalf gezonde proefpersonen twintig minuten werden blootgesteld aan een extreem laagfrequent elektrisch veld. Ze maten fysiologische spanning — een directe indicator van sympathische activiteit.

Na de behandeling daalden die waarden significant.

De conclusie: laagintensieve ELF‑velden brengen het zenuwstelsel tot rust.

Niet als beleving, maar als meting.

Dat is precies wat GoodVibhz doet: van sympathisch naar parasympathisch, van aan naar herstel — zonder inspanning, zonder medicatie, maar met frequentie.

3. Cellen reageren evolutionair op 7,83 Hz

In 2025 verscheen in Electromagnetic Biology and Medicine een review van Laszewski et al. met een fundamentele vraag:

Waarom reageert het menselijk lichaam op de Schumann‑resonantie? Hun antwoord is evolutionair.

Cellen en eiwitten zijn mogelijk geëvolueerd om gebruik te maken van natuurlijke frequenties in het elektromagnetisch veld van de aarde — waaronder 7,83 Hz. Verstoring of afwezigheid van deze frequentie kan het functioneren van het organisme beïnvloeden.

Hersenactiviteit blijkt sterk gecorreleerd met de Schumann‑resonantie.

Het lichaam heeft deze frequentie niet nodig om te overleven, maar functioneert beter wanneer ze aanwezig is.

In onze moderne omgeving, vol elektromagnetische ruis, is dat natuurlijke ritme steeds minder voelbaar.

4. Fascia als toegangspoort tot het zenuwstelsel

In 2026 publiceerde Frontiers in Physiology een review over fasciale interventies in revalidatie.

De auteurs beschrijven hoe trage, continue mechanische stimulatie van fascia specifieke mechanoreceptoren activeert — Ruffini‑eindigingen — die direct gekoppeld zijn aan parasympathische activatie.

Of in gewone taal:

Wanneer fascia op de juiste manier wordt gestimuleerd, reageert het autonome zenuwstelsel — niet via de hersenen, maar via het bindweefsel dat het hele lichaam doorkruist.

Dat is precies hoe GoodVibhz werkt: via mechanoreceptoren in fascia en spieren die de driedimensionale oscillatie oppikken en vertalen naar rust en herstel.

5. Akoestische velden structureren biologisch materiaal

De meest verrassende vondst komt uit Nature Communications (2024).

Arnon et al. toonden aan dat akoestische velden — longitudinale drukgolven — de structuur van biologisch materiaal op moleculair niveau kunnen beïnvloeden. De vorm en geometrie van het signaal bepalen het effect op de materie.

Dit bewijst iets fundamenteels: de vorm van een frequentie doet ertoe.

Longitudinale golven met de juiste geometrie hebben structurerende effecten op biologisch materiaal — niet speculatief, maar gepubliceerd in Nature.

Vijf studies, één richting

Vijf onafhankelijke onderzoeksgroepen.

Vijf invalshoeken.

Allemaal wijzen ze dezelfde kant op:

-De Schumann‑resonantie (7,83 Hz) ondersteunt slaap en herstel — klinisch bewezen.

-ELF‑velden verlagen sympathische activiteit — fysiologisch gemeten.
-Cellen zijn geëvolueerd om op deze frequentie te reageren — evolutionair onderbouwd.
-Fascia is de toegangspoort tot het autonome zenuwstelsel — mechanistisch beschreven.
-Longitudinale drukgolven structureren biologisch materiaal — aangetoond in Nature.

De technologie waarmee we bij GoodVibhz werken, werkt via al deze lagen tegelijk:

de frequentie is 7,83 Hz, het golftype longitudinaal via een vortex, het mechanisme loopt via mechanoreceptoren in fascia, en het doel is parasympathische activatie — herstel, rust, balans.

Een eerlijke kanttekening

Geen van de genoemde onderzoeken bewijst rechtstreeks dat de technologie waarmee we werken precies zo werkt als wij haar toepassen.

De fascia‑studie richt zich op manuele interventies, de insomnia‑studie is uitgevoerd met een ander type apparaat wat 7.83Hz uitzend, en de moleculaire studie op DNA‑structuren is er een die uitgevoerd is in een laboratoriumomgeving.

Er is tot dusver nog geen dubbelblinde studie uitgevoerd naar deze specifieke technologie en haar effecten.

De onderzoeken die wij aanhalen beschrijven losse mechanismen — bouwstenen die samenkomen in het systeem waarmee wij werken.

Het effect ervan merken we dagelijks door de ervaringen die met ons gedeeld worden en waar we zelf getuige van zijn.

Wetenschap ontwikkelt zich stap voor stap.

Wat deze studies samen doen, is het mechanistische landschap schetsen waarin GoodVibhz opereert: ze tonen aan dat de onderliggende principes plausibel zijn, ze onderbouwen de werking, en ze versterken de wetenschappelijke basis waarop deze technologie rust.